Met A KISS, A KILL presenteert Sophie Recour haar eerste omvangrijke solotentoonstelling.

Vanuit haar atelier in Antwerpen ontwikkelt Recour een schilderkunst waarin tegenstellingen elkaar voortdurend opzoeken. Tederheid en geweld, kwetsbaarheid en dreiging, herinnering en vervreemding bestaan naast elkaar zonder ooit volledig opgelost te worden. Elk schilderij draagt een verstilde spanning en laat ruimte voor wat onuitgesproken blijft.

De tentoonstelling brengt verschillende reeksen samen. Knuffels verschijnen als dragers van troost en herinnering. De Drone Girls belichamen een stille ambiguïteit waarin menselijke kwetsbaarheid en technologische afstand samenvallen. Schilderijen van hemden functioneren als afwezige portretten, terwijl voorstellingen van beelden in hout, glas, porselein of metaal de transformerende kracht van de schilderkunst onderzoeken.

"Tussen mijn penseelstreken sluipt een vraag die blijft hangen: wat is nog echt, en wat slechts een zorgvuldig geconstrueerde illusie? Wat menselijk lijkt, vervreemdt – en wat onmenselijk is, begint te ademen.
Tegelijk is er de ambiguïteit van de eerlijkheid van het schilderen: wat ontstaat op het blad of op het doek geeft de kunstenaar bloot en liegt nooit. Anderzijds is er de illusie dat alles wat op het doek verschijnt hetzelfde bestaansrecht en dezelfde werkelijkheid krijgt, of het nu gaat om een beeld, een knuffel, een dier, een mens of een robot."
— Fragment uit het dagboek van Sophie Recour

A KISS, A KILL brengt deze verschillende beelden samen in een tentoonstelling waarin schilderkunst niet illustreert, maar betekenis openhoudt.

Artists: Sophie Recour